Fase 4 Thorong La Pass

Fase 4 Thorong La Pass (2 dagen)

Het was tijd voor de etappes naar de hoogste pas van de Annapurna Circuit Track. We waren inmiddels prima aan de hoogte gewend en het klimmen voelde eigenlijk niet anders meer ook al waren we op een flinke hoogte. Het lichaam is klaar gestoomd voor de hoge Himalaya!

Etappe 12 Shreekarka - Thorang Pedi (17,2km)

Fris uitgerust stonden we de volgende ochtend op en met een lekker ontbijtje in onze maag liepen we een nieuw pad vanuit Shreekarka overstekend naar het pad van Manang naar Thorang Phedi. Daarvoor liepen we eerst omhoog richting upper Khangsar wat alleen uit een paar ruïnes bleek te bestaan.

Het was een mooi kronkelend pad met af en toe wat yaks aan de zijkant. We liepen door een roodbruine omgeving met af en toe lage struiken in dezelfde kleuren als vegetatie. Op een gegeven moment kwamen we over een kam en zagen we de andere vallei liggen en konden we helemaal naar beneden kijken richting Manang. Het was weer prachtig weer en we konden bijna in 360 graden in de rondte kijken. Een van de mooiste uitzichten van de route waar rechts de vallei lag die we net helemaal tot de top (het meer) hadden gelopen en links de vallei die ons bij de pas van de ACT zou brengen en rechtdoor de grote brede vallei richting Manang waar we ook al helemaal doorheen hadden gelopen.

Hierna was het een flink stuk dalen richting een hangbrug om naar de overkant van de vallei te lopen. Aan de andere kant van de brug was het even flink stijgen tot we bij het bredere pad richting Yak Kharka aankwamen. Daarna was het een redelijk vlak pad waar veel paarden weer terug liepen naar Manang. Na een paar kilometer kwamen we aan in Yak Kharka waar we een heerlijk plekje vonden voor een uitgebreide lunch en een potje schaak.

Mijn vrienden waren wat moe van de afgelopen dagen en wilde graag daar overnachten maar ik voelde dat ik door wilde lopen naar Thorang Phedi. Dus vertrok ik na de lunch alleen verder om het laatste stuk van de vallei omhoog te klauteren. Aan beide kanten van de vallei kan er gelopen worden en ik koos voor de linker route.

Ik nam de eerste hangbrug naar de overkant en liep daar verder gestaag stijgend richting Thorang Phedi. De rode steile bergwanden werden steeds indrukwekkender en de zon verdween erachter en het werd kouder. Aan het einde van de middag kwam ik aan bij de guesthouses onderaan de laatste route richting de pas en vond een kamer voor mezelf.

Ik kwam wat bekenden tegen en speelde met hun spelletjes en warmde me op met lekker eten. Daarna ging ik vroeg slapen omdat er al vroeg opgestaan moest worden voor het laatste stuk naar de top. Ik had ruim 17km gelopen met 1037 hoogtemeters en sliep op 4540m hoogte.

Etappe 13 Thorang Pedi - Thorang La Pass - Muktinath (15km)

Het was de dag van de oversteek over de pas. Om 5 uur werd in het pikkedonker opgestaan en snel een klein ontbijtje genuttigd in de common room waar al andere hikers goed ingestopt in alle laagjes al warm probeerde te worden. Ik ging in mijn eentje lopen zodat ik lekker mijn eigen tempo kon lopen omhoog.

Zelf had ik geen lamp mee maar omdat er allerlei groepjes naar boven aan het lopen waren kon ik toch goed zien waar ik heen moest. Het was een mooi zigzagpad, redelijk steil omhoog. Ik haalde flink wat groepjes in onderweg en iets voor zessen ontstond er licht in de lucht dat meteen weerkaatst werd door de sneeuwbergen en de stukjes sneeuw langs de route.

Ik bereikte rond 6 uur High camp en liep de route door links af na een paar gebouwtjes. Ik haalde wat bekende groepjes in en het werd steeds lichter om mij heen. Het pad bestond vooral uit gruis van stenen met op de kanten van de helling om je heen een klein laagje sneeuw. Af en toe passeerde ik een vlag en er waren zelfs kleine huisjes waar je een theetje kon drinken. Het pad steeg gestaag door en het waaide af en toe flink. Maar verder was het goed te doen en niet te koud als je in beweging bleef.

Rond 7 uur zag ik het zonlicht op de besneeuwde toppen om mij heen verschijnen en werd de wereld een stukje mooier. Even later was ook het pad bedekt met een laagje ijs en werd de hele omgeving wit. Nog steeds werd er flink geklommen maar ik had zelf niet echt last van de hoogte als ik rustig bleef doorstappen. De acclimatisatie had goed gewerkt de afgelopen week.

Met de zon in de rug bereikte ik om 7:44 de Thorong La Pass op 5416 meter hoogte. Bovenop waaide het lekker en ik maakte een paar foto's van de mooie vlaggetjes en de omgeving voordat ik snel mijn handschoenen weer aandeed. Ik warmde een paar minuten op in het huisje op de top en sprak wat andere hikers die blij waren de top te hebben gehaald.

Daarna begon ik om 8:00 aan de lange afdaling naar de andere kant. Met links de nog hogere witte toppen en gletsjers die er vanaf kwamen glijden. Het pad was in het begin enigszins glad maar toch goed te doen. Al snel was er geen sneeuw meer op het pad alleen op de hellingen ernaast en af en toe op een schaduw stuk.

De lucht was weer prachtig blauw en de zon kwam langzaam steeds hoger. Het werd duidelijk warmer, op de top was het ongeveer -10 geweest maar het afdalen en de zon zorgde ervoor dat het al snel niet meer hard aan het vriezen was. Ik kon goed de route zien naar beneden en nog een stuk verder naar de volgende rij bergen. Aan deze kant van de bergpas viel duidelijk minder neerslag waardoor de bergen minder begroeid waren en mooie rode/bruine kleuren hadden.

De afdaling duurde uiteindelijk langer dan de route omhoog en rond 11:00 was ik al in Muktinath. Muktinath zorgde voor een kleine cultuurshock doordat het een vrij groot en levendig plaatsje was waar ook nog eens een religieus feest bezig was waardoor het extra druk was met lokale hindoestanen. Na weken van hele rustige bergdorpjes met boeddhistische Nepalezen was dit een totaal andere kant van Nepal.

Ik vond al snel een fijn hostel met een heerlijke warme douche en goddelijke appeltaart. Na een paar uur kwamen er nog een bekende aan en dronk we samen een zeldzaam biertje op de goede afloop. Uiteindelijk had ik 15km gelopen met 870 hoogtemeters maar ook met een daling van ruim 1800 meter. Ik sliep in Muktinath op 3670m hoogte.