Fase 5 Muktinath - Tatopani

Fase 5 Muktinath - Tatopani (3 dagen)

De pas is gehaald en de afdaling is ingezet. In een totaal ander landschap kan er doorgelopen worden. Veel hikers die minder tijd hebben stappen hier op een bus terug naar Pokhara of andere bestemmingen. Maar ik bleef lekker doorlopen

Etappe 14 Muktinath - Marpha (27km)

Deze etappe bleek de minst leuke etappe van de hele ACT en dat terwijl het eigenlijk prachtig begon. Na een heerlijk ontbijt met appeltaart vertrok ik alleen verder. De meeste hikers hebben minder tijd en kiezen ervoor om vanaf Muktinath met de bus terug te reizen naar Pokhara of een aantal etappes over te slaan vanaf hier.

Ik had alle tijd en had besloten om zoveel mogelijk te lopen. Vanuit Muktinath liep ik via het drukke busstation de roodbruine kale bergen in richting het westen. Het uitzicht was echt weer schitterend richting de Dhaulgiri (een 8000m+) aan de andere kant van de vallei en de hoge witte toppen richting het Annapurna massief. Er was een mooi duidelijk pad richting Lupra.

Eerst redelijk glooiend maar na nog een klimmetje en een mooi uitzichtpunt ging het flink steil naar beneden. Ik kwam maar 1 andere hiker tegen op de hele route en af en toe een hoeder van wat dieren. Na een tijdje afdalen kon je het dal zien van een zijrivier dat uit de bergen kwam. Omdat het er in november niet veel regen valt en het kouder wordt in de bergen was het een heel klein stroompje in de diepe rivierbedding.

Om in Lupra te komen moest de rivierbedding worden overgestoken. Ik vond een plek om naar de overkant te lopen en kwam aan in een half slapend dorpje waar ik een fijn restaurantje vond voor een heerlijke lunch. De andere hiker van de dag sloot even later aan bij hetzelfde restaurantje.

Het pad aan deze kant van het riviertje was niet goed meer begaanbaar door landslides dus ik moest na de lunch weer oversteken naar de andere kant om de grote weg richting Jomsom te bereiken. Ik liep ook een flink gedeelte op de droge rivierbedding en er was niet echt een duidelijk pad.

Bij de grote weg aangekomen begon het minder leuke stuk van de dag. Het waaide flink en er reden af en toe jeeps en motoren over de weg, wat zorgde voor veel stof die mijn ogen geen goed deden. Richting Jomsom liep ik soms in de gigantische rivierbedding aan de rechterkant van de weg waar ook maar een heel klein gedeelte werd gebruikt voor een riviertje en soms aan de linkerkant van de weg waar het oorspronkelijke hikingpad was maar dit was erg slecht onderhouden en het was duidelijk dat het ongebruikelijk was om dit gedeelte te lopen.

In Jomsom was nog een ACT checkpoint waar mijn pas werd gestempeld. Jomsom is een redelijk groot maar saai stadje en ik wilde graag in Marpha slapen omdat dat wel en lief dorpje is. Echter maakte ik de fout om dit laatste stuk van de dag ook te willen lopen. Op de mappsme app zag ik een pad dat liep via de linkeroever van de rivier. Dit bleek echter een doodlopend pad richting een brug die niet meer bestond.

Ik liep dus een flink stuk voor niks voordat ik omkeerde. Een paar kilometer terug vond ik een brug naar de overkant en moest toen alsnog op de grote weg naar Marpha lopen met alle stofwolken er gratis bij. Mijn tip, ga wel in Marpha slapen maar neem een bus van Jomsom naar Marpha want dit stuk van 5km is het lopen niet waard.

Aan het einde van de middag kwam ik met rode ogen aan in Marpha wat wel echt een prachtig dorpje bleek te zijn en liet mij het eten lekker smaken in de kleine straatjes na een goede douche om het stof van mij af te krijgen. Het was een dag met veel afdalen en ik eindigde op ongeveer 2700m hoogte na 27km en toch nog ruim 500 hoogtemeters en ruim 1000 meter naar beneden.

Etappe 15 Marpha - Kalopani (19,2km)

Marpha staat bekend om de lekkere appels dus daar nam ik er een paar van mee op mijn tocht aan het begin van de dag door de smalle lieve straatjes. Het was gezellig druk met kinderen die naar school liepen en mij gedag zeiden terwijl ik het plaatsje uitliep.

Na ongeveer 1,5km kan je de via een brug naar de overkant van de rivier en de grote weg achterlaten en de rest van de dag op het prachtige pad lopen. Steeds aan de linkerkant van de oever. Meteen aan de andere kant van de brug was een opvangkamp voor gevluchte Tibetanen waar wat spulletjes werden verkocht.

Een mooi stenen pad bracht mij langzaam dalend steeds verder. Met rechts af en toe uitzicht op de iets breder geworden rivier. Er kwam ook steeds meer vegetatie bij en het landschap werd iets groener. Het stenen pad veranderde in een normaal hike pad met af en toe een heuveltje of een brug over een zijrivier.

De bordjes waren soms wat verwarrend met wisselende looptijden die niet klopten maar verder was het pad prima te doen. Vlak voor de lunch was er nog even een stevig klimmetje maar verder liep het pad gestaag dalend naar beneden. In een klein dorpje vond ik een prima lunch bij een lief vrouwtje en kwam ik ook wat andere hikers tegen.

Dit gedeelte van de ACT wordt duidelijk een stuk rustiger bewandeld. Na de lunch liep het pad verder steeds aan de linkeroever van de steeds bredere rivierbedding. Aan de overkant lag de grote weg en ook de grotere dorpen en deze kant was prachtig om op te wandelen.

Rustig lopend kwam ik een paar uur na de lunch aan bij de brug die me weer naar de overkant en Kalopani bracht. De weg was daar zelfs van echt asfalt en ik vond een groot guesthouse waar ik de enige gast was die avond. Het eten smaakte er niet minder om. Er was maar 200m gedaald vandaag en ik sliep op 2500m hoogte.

Etappe 16 Kalopani - Tatopani (25,6km)

Na een vluchtig ontbijt liep ik 's ochtends vrolijk verder over de mooie asfaltweg het dal in. Vandaag was het zoeken naar het echte hikepad en werden grote delen op de weg gewandeld.

Na een paar kilometer kwam er een scherpe afdaling richting een brug over een zijrivier aan de rechterkant. Daarna vond ik een mooi pad waardoor ik een tijdje boven de weg bleef hiken in een dichtbegroeid afdalend pad. Op een gegeven moment moest ik weer terug de weg op die niet meer zo mooi was geasfalteerd. Het was gelukkig rustig op de weg.

Bij het volgende dorpje werd nog een laatste keer gecontroleerd of ik de ACT pas had en liep ik aan de linkerkant van het dorpje weer het hikepad op. Ik zag een paar dubieuze bruggen en liep bijna verkeerd maar uiteindelijk vond ik een goede brug naar de overkant van de rivier.

Hierdoor liep ik aan de andere kant van de vallei aan de hike kant in plaats van aan de wegkant. Helaas liep ik na een kilometer tegen een landslide aan en moest ik een tijdje klimmen om eromheen te kunnen lopen. Daarna daalde ik af richting een lief dorpje waar ik van een heel aardige vrouw een heerlijke Dal Bhat kreeg voorgeschoteld als lunch.

Ik vervolgde mijn weg en af en toe flink dalend kon ik de rest van de middag op het hikepad blijven zonder omwegen. Af en toe liep ik langs wat paarden en een klein dorpje of een boerderij. Ook liep ik dwars door een lagere school waar het buitenspeel kwartier net was begonnen.

Pas aan het einde van de middag moest ik vlak voor Tatopani weer met een brug naar de overkant. Het laatste stukje liep ik op de stoffige weg richting Tatopani, wat duidelijk weer een drukkere route was.

Aangekomen in Tatopani zocht ik een mooi plekje om even een dagje uit te rusten. Van het vele dalen had ik meer last in de benen dan van het stijgen en er is in Tatopani een warmtebron waar ik op de rustdag dankbaar gebruik van maakte. Ook was het fijn om weer alle kleren schoon te krijgen bij de plaatselijke wasserette. Ik had nog 500 hoogtemeters gepakt onderweg maar was vooral gedaald naar een hoogte van 1250 meter.